Jak wprowadzić trwałą zmianę 4 (Tony Robbins)

Dziś o jednym z najważniejszych elementów wprowadzania zmian – i ogólnie jednej z najbardziej przydatnych w życiu technik – pattern interrupt, czyli przerwaniu wzorca.

Zasada jest taka:

Każda Zmiana = Przerwanie Wzorca (wystarczająco silne)

Wzorce istnieją, bo jesteśmy stworzeniami nawykowymi. Działamy w dużym stopniu automatycznie.

Good news brzmi: są tylko 3 typy wzorców:

  1. fizjologia  – to co robisz ze swoim ciałem lub to co ono robi z Tobą
  2. koncentracja i przekonania – to na czym się skupiasz i to co sądzisz na dany temat
  3. język – to co mówisz do siebie i do innych

Ideałem jest złamanie wszystkich tych 3 wzorców. Jeśli się nie da atakuj fizjologie i/oraz koncentrację/przekonania. Zmiana jedynie wzorca językowego nie przyniesie odpowiedniego efektu.

Na czym polega problem z klasycznym podejściem terapeutycznym?

Problem polega na tym, że w podejściu tym chodzi o 1) postawienie diagnozy i 2) nadanie łatki (nazwy) temu co się zdiagnozowało. Ta nazwa (powiedzmy, że „depresja” albo „ADHD”) zaczyna stawać się nową tożsamością zdiagnozowanego. Przestaje być tylko wzorcem zachowania – po nadaniu nazwy osoba taka zaczyna być swoją etykietą. A zmiana tożsamości jest dużo trudniejsza niż zmiana wzorca zachowania.

Tak więc zamiast diagnozować i nazywać, szukaj wzorców i przerywaj je a potem zastępuj nowymi, korzystnymi.

Czyli klasyczny model terapii wygląda tak:

diagnoza > etykieta > szukanie przyczyny (np. psychoterapia)

Im silniej, bardziej intensywnie złamiesz wzorzec, tym lepiej. Jeśli zrobisz coś przewidywalnego – przerwanie się nie uda (historyjka o tym jak współtwórca NLP Bandler wezwany do przypadku kolesia uznającego się za Jezusa wrócił z dużymi kolegami, z których część zaczęła na jego oczach zbijać drewniany krzyż a inni wymierzali jego wzrost oraz rozstaw ramion… Skoro jesteś Jezusem… Zadziałało…).

Największy wpływ mają na Ciebie wzorce podświadome. Sam fakt uświadomienia ich sobie spowoduje zmianę stanu.

Nie poświęcaj zbyt wiele czasu na analizowanie samego zachowania (swojego czy innych). Zachowanie jest wynikiem. Pod spodem zawsze jest jakiś wzorzec emocjonalny. Ten wzorzec to stan, który wpływa na dane zachowanie. Jeśli zniszczysz kluczowe dla tego wzorca/stanu elementy – zachowanie zmieni się automatycznie.

Zamiast analizować zachowanie, sprawdź które 2 główne potrzeby kierują daną osobą.

(więcej w cz. 1 ale przypomnę: potrzeba pewności (bezpieczeństwa), różnorodności (żeby nie było nudno), bycia ważnym (indywidualnością, kimś wyjątkowym), potrzeba więzi i miłości (akceptacja, bycie kochanym, bycie częścią czegoś większego), potrzeba rozwoju (większej wiedzy i zrozumienia) oraz potrzeba wkładu (zasług, pomagania innymi, oddania części siebie).

Zasada jest taka:

Identyfikacja i zmiana wzorców jest łatwiejsza niż koncentrowanie się na ogólnych problemach

Jeśli znasz 6 ludzkich potrzeb – a znasz, prawda? – to masz narzędzie do identyfikacji wzorców zachowań.

Chcesz wiedzieć co decyduje o Twoim przeznaczeniu? Twoje działania. Dowcip polega na tym, że występuje coś takiego jak „lag time” czyli opóźnienie.

Potrzeba czasu by w wyniku nagromadzenia pojawił się widoczny efekt. Efekt pozytywny lub negatywny. Tak więc podstawą osiągania efektów jest konsekwencja. Nie zostaniesz nagrodzony od razu (dzień na diecie nie równa się ciało grackiego boga). Nie zostaniesz również natychmiast skarcony (dzień przejadania się nie oznacza od razu otyłości i chorób). Potrzeba czasu by osiągnąć masę krytyczną (dlatego nigdy się nie poddawaj!).

Lag Time to Twój przyjaciel – o ile go rozumiesz. Upływ czasu oznacza wtedy, że jesteś coraz bliżej – a nie, że jesteś coraz starszy

Tak więc wiemy już, że Twoje przeznaczenie = Twoje czyny. Za to Twoje czyny = Twoje decyzje.

Twoje Decyzje > Twoje Działania > Twoje Przeznaczenie

Co zatem wpływa na Twoje decyzje? Wpływa na nie sposób w jaki myślisz. Wpływa na nie to co kojarzysz z bólem i to co kojarzysz z przyjemnością (dla kogoś przyjemne jest podnoszenie ton stali i zakwasy po ćwiczeniach, dla kogoś innego to koszmarny ból w przeciwieństwie do jedzenia lodów oglądając na kanapie kolejny talent-show).

Prawdziwa decyzja oznacza żadnych wymówek i żadnego odwrotu. Nic Cię nie rozprasza.

To z czym łączysz ból a z czym przyjemność to Twój system wartościowania. Działa to w prosty sposób:

Idziesz w stronę przyjemności i uciekasz od bólu

Tak więc niektórych rzeczy unikasz (ból) a do innych dążysz (przyjemność). Problem pojawia się wtedy, gdy w mniej więcej równych proporcjach kojarzysz coś z bólem i przyjemnością. Zaczyna się wtedy wewnętrzny konflikt, mózg „świruje”.

Twój System Wartościowania > Twoje Decyzje > Twoje Działania > Twoje Przeznaczenie

Twoje życie jest wynikiem tego co kojarzysz z bólem a co z przyjemnością.

Zostaw komentarz

2 Comments Jak wprowadzić trwałą zmianę 4 (Tony Robbins)

  1. Ewa 11 września 2013 at 16:21

    Skad Tony Robbins wie to wszystko? Wiem, że zajmuje się przekazywaniem swoich doświadczenim, motywowaniem ludzi do działania na podstawie swoich życiowych perypetii. Orientujesz się co sprawiło, że ten człowiek pisze o takich sprawach?
    do mnie to trafia.

    Reply
    1. Rafał Mazur 11 września 2013 at 17:15

      Zajmuje się tym od ponad 30 lat. Był uczniem m.in współtwórcy
      NLP – Grindera.

      Kiedyś nie byłem do niego przekonany. Myliłem się.

      Reply

Leave A Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany.